Nadat ik afscheid had genomen van friends and family stapte ik om 19.20 op het vliegtuig naar Frankfurt. Deze vlucht duurde een half uur en daarna begon het echte werk. Ondertussen liep ik met nog vier andere Nederlanders over het het vliegveld. Het mooie van dit vliegveld is dat deze een soort treintje heeft die over het dak van het vliegveld loopt. De vlucht van Frankfurt naar Singapore duurde 12 uur. Floris, ik had geen playstation maar alleen wat suffe spelletjes als boter, kaas en eieren. Wel draaien ze redelijk nieuwe films dus ik loop alweer wat bij wat dat betreft. Mijn stoel werkte niet dus ik mocht van een aisle zitplek naar een plek bij de exit waardoor ik mijn benen lang uit kon neerleggen.

 

16-12-2003 - Aankomst Singapore

Mijn vliegtuig vloog gelukkig door naar Sydney waardoor ik er alleen maar even een half uurtje van af moest. Ik heb dus even mijn benen gestrekt op tapijtjes met een motief uit de jaren, uhh. Het rook een beetje naar de Hortus in Haren en de luchtvochtigheid was echt enorm hoog. De glazen van het vliegtuig besloegen ook meteen na de landing. Er was nog een klein winkelcentrum met allemaal aparte dingen, zoals een winkeltje dat verse .... bakte en een winkeltje met alleen maar orchideen.

 

17-12-2003 - Aankomst in Sydney 6.20 am

Na negen uur vliegen naast een huilkind dat Roemeens en Amerikaans door elkaar heen sprak kwam ik gebroken aan op het vliegveld. Hier ging alles heel gemakkelijk en vooral mijn jaarvisum was binnen een minuut geregeld. Buiten bedacht ik me dat ik mijn boek weleens in het vliegtuig had kunnen laten liggen. Dit was natuurlijk zo en ik ging op zoek naar mijn gratis bustocht naar de hostel. Deze had ik alleen pas om 7.00 geboekt en dat bedacht ik me later pas toen ik na veel vragen maar een ticket van 5 euro had gekocht. Dit kreeg ik gelukkig terug bij het hostel. Toen ik op mijn kamer kwam schrok ik wel even. Je kan het je voorstellen als een studentenkamer met 10 mensen erop. Veel rotzooi, overal tassen, mensen met hun kleding nog aan in bed, niks afgesloten en overal cd's. Wel heb ik apart genoeg een playstation op mijn kamer. Daarna ben ik gaan wandelen eigenlijk op zoek naar een bank maar ik ben eerst naar de botanic gardens gelopen. Dit was echt geweldig, joggende mensen, 1000 zakenlui, surfwinkels, heel veel andere etniciteiten. Sydney lijkt volgens mij qua mensen ook wel een beetje op New York. Ze lijken heel prestatiegericht alleen gaan ze na het werk wel surfen. In de Gardens bevonden zich veel oude bomen, maar het mooiste gedeelte is bij palmarea want hier zit het helemaal vol met vliegende honden. Uitzicht op het Sydney opera house en the bridge. Het lijkt me op dit moment al een geweldige stad, het weer is zeker geweldig. Maar ik ben bekaf en ik ga op een bank liggen.

 

18-12-2003

De kerstboodschappen zijn al begonnen, maar ondertussen loopt iedereen wel in zomerkleding. Om 7 uur wakker en daarna een kaart gekocht voor iets van 20 euro waarmee ik een week lang gebruik kan maken van de bus en de ferry diensten in Sydney en omstreken. Met de bus naar bonte beach, waar ik een beetje heb rondgehangen in een rotszwembad. Er hing hier ook echt een relaxte sfeer met veel surfdudes en familie's die aan het bbq zijn. Daarna was het een kwartier lopen naar bondi beach. Ik wou hier eigenlijk meteen een bodyboard huren maar dan moest ik mijn tas op het strand laten liggen.

In de avond ben ik over de brug naar north sndney gelopen en via de mosman buurt naar de fery weer terug. Na het eten naar kings cross gelopen, maar dit was toch een heel wat slechtere buurt dan ik had verwacht met veel prostitutie en zwervers.

 

19-12-2003

Vandaag maar weer eens opgestaan met sushi. Ik kwam er namelijk de eerste dag achter dat de sushi bij mij in de buurt echt niks kost. Op het einde van dag kwam ik erachter dat ik namelijk in China Town zit.Vandaag een rekening geopend en een tax file nummer aangevraagd. Het was al weer te laat voor de dierentuin.dus heb ik de ferry gepakt naar Rose Bay. Even door de buurt gelopen, maar het city beach was toch wat minder dan ik ervan verwacht had.

Toch blijft de ferry dienst echt geweldig (en snel). Vanavond ging ik boodschappen doen in chinatown toen ik opeens allemaal bonsai's zag. Er was markt en er was van alles te koop van dim sum tot samoerai zwaarden. Het mooiste in de buurt zijn de ramen van de restaurants die soms helemaal zijn gevult met aquariums vol vissen, oesters, schelpdieren, enz.

 

 

20-12-2003

 

Vanochtend heb ik midden in de stad vlakbij mijn hostel een geweldig mooie chinese tuin bezocht. Op mijn weg naar het aqaurium kwam ik langs een van de duizend starbucks in Sydney. Ik dacht als j-lo er altijd haar koffie gaat drinken zal het wel goed zijn. En het was zeker goed en redelijk goedkoop. Ik had een halve liter koffie van de dag voor 2,5 aud (1.25 eur).

 

In het sydney aquarium heb ik nemo en zijn vriendjes na lang zoeken gevonden. Ik ben hierna doorgelopen naar 'de' fishmarket van Sydney ( zeer toeristich, maar ook goedkoop). En als je vis hier niet opkrijgt lopen er ook nog enorme pelikanen rond. hierna heb ik de ferry naar de zoo op 10 sec na gemist omdat ik dacht dat ik nog een paar minuten had, maar mijn horloge liep 2 minuten weg. Stom, maarja aan dezelfde kade zit ook het museum of contemporary art wat grotendeels gratis was. In de brochure leek het me het mooiste museum maar ze hadden maar een paar mooie fototentoonstellingen en een paar rare homemade video's (weird). Vanavond de avond ferry ( ik heb niet voor niks zo'n kaart gekocht.

 

Deze avondferry heb ik nooit genomen en ik heb nu al geen idee meer wat ik toen wel heb gedaan. Ik was deze warme binnenstad zo zat na een paar dagen dat ik de ferry naar Manley had genomen. Ik verbleef in een YHA hostel een half uur met de bus boven Manley. Het was een ongezellig en steriel, maar het was vlak bij het strand ( 50 meter ) en ze hadden gratis body- en surfboards. Een van de redenen waarom ik naar Australia was gekomen was omdat ik al een paar jaar wilde leren surfen. Ik heb het hier een paar dagen geprobeerd, maar het bleef lastig en vermoeiend. Verder heb ik hier nog dagwandeling gemaakt van 5 uur door een natuurpark bij Manley.

 

27-12-2003

s' Ochtends een dagkaart gekocht voor de bus/ferry/trein waarmee ik die dag met de trein naar Katoomba ben gegaan. Katoomba was de grootste stad in de Blue Mountains waar veel mensen komen voor de natuur en de befaamde foto met de drie toppen. Het hostel waar ik in zat was echt heel gezellig met veel verschillende kleuren, klein en een goede sfeer. De eerste avond heb ik de hele avond thee zitten drinken met een groep Engelsen. Ik had van tevoren al geboekt voor dit hostel maar om een of andere reden konden ze dat niet weer vinden waardoor ik bij een 25 jarige Zweed in de tent moest slapen. Het voordeel hiervan was dat het een stuk goedkoper was. De volgende dag heb ik gewandeld onderlangs de three sisters door een vochtig soort regenwoud. Het zicht op de deze rotspunten was niet echt goed omdat het zo mistig was maar het park was erg mooi. Het dorp was redelijk alternatief met veel tweedehands en zelfgemaakte kleding. Dit was ook weer goed te merken toen ik 's avonds in de rij stond voor Lord of the Rings 3.

 

28-12-2003

De volgende dag de trein terug gepakt naar Kings Cross, Sydney. De buurt was gezelliger overdag maar het hostel was zeer ongezellig wat vooral kwam door de leiding.

 

31-12-2003

In de middag al vertrokken met een groepje Nederlanders naar de haven om nog een goed plekje te kunnen krijgen. 's Avonds waren er twee vuurwerkshows en daarna zouden we uitgaan in het centrum. Een van de jongens was alleen al zo bezopen dat hij bijna afgevoerd was door een ambulanceteam. We hebben hem toen terug gebracht naar het hostel en zijn daarna nog uitgeweest in Kings Cross.

 

5-1-2004

Via Batemans Bay en Eden naar Melbourne.

 

26-01-2004

Samen met een Duits meisje uit mijn hostel naar 'the big day out' geweest. Dit bleek best een klein festival te zijn voor Nederlandse norm maar in Australie was dit de grootste. Er was nog een grote groep Nederlanders uit the Coffee palace (mijn hostel) waarmee ik nog naar the Strokes, Basement Jaxx en Aphex twin ben geweest. Muse was echt heel goed en voor de rest speelde er

; Metallica, Jet, the Darkness,enz.

 

27/31- 02-04

De laatste week van Januarie heb ik gewerkt voor een timmerman die een klus moest doen voor een nieuw kantoor van een bekende dj. Deze dj had ook net een kledinglijn opgestart en ik moest daar samen met hem gipsplaten muren bouwen. De man waarvoor ik werkte was een ex rally rijder en een tourguide. Ik kon de week erop voor 10 euro waarschijnlijk mee met een vierdaagse tour. Toen hij om 7.30 binnenkwam had hij nog twee plekjes vrij. Ik heb toen alles in mijn tas gegooid en toen ik beneden kwam was hij weg. De receptie zei dat hij nog twee mensen moest oppikken, wat wel zwaar balen was.

 

Hierna heb ik besloten dat ik nu ook echt snel nog naar Tasmania moest. De volgende dagen nog wat gewerkt en spullen gekocht voor de overlandtrack. Ik vloog op Launceston en daar aangekomen stond er een busje te wachten die mij voor 10 dollar naar Launceston kon brengen. Toen ik eenmaal had gecheckt dat dit ook echt het goedkoopste was zat het busje al weer vol. Er waren op dat moment gelukkig nog twee meisjes die met een taxi naar hetzelfde hostel gingen waar ik naar toe moest. Tot nu toe had ik altijd van tevoren een plek in een hostel gereserveerd, maar als ik er aankwam was er altijd nog plek genoeg. Voor Tasmania had ik dus niets gereserveerd en wat bleek, heel Launceston zat vol behalve de Irish Murphy's pub. Tijdens het koken Jess en Chris ontmoet, twee studenten uit Melbourne. Die avond we beneden bier wezen drinken. De volgende dag gewandeld door de gorge wat de grootste toeristische bezienswaardigheid is in Launceston. De volgende dag met de bus naar Craddle mountain om te beginnen met een vijfdaagse wandeling. Tot nu toe had ik alleen maar echt warm weer meegemaakt in Launceston maar boven op de berg was het zo koud dat ik echt ging twijfelen over hoe moeilijk de wandeling was.

 

voorproef overland track: http://www.wises.com.au/overlandtrack.htm

 

Ik had van tevoren al met iemand van het informatiecentrum gebelt en ik dacht dat ik dus wel redelijk goed voorbereidt was. Toen ik met hem sprak in het informatiekantoor waren er nog veel dingen die niet goed waren. Een goede regenjas, warme slaapzak, goede schoenen, enz. Maar ik wist dat ik dat allemaal niet nieuw kon kopen maar hij zei dat ik het ook kon huren in Launceston. Hij heeft toen voor mij geregeld dat ik gratis terugkon naar Launceston. Bij de busstop in Launceston stonden net twee Nederlandse studentes die ik al had ontmoet in Melbourne. Ze kwamen net terug van de overlandtrack en we zijn toen naar hetzelfde hostel gegaan. 's Avonds beneden echt veel gegeten want het was een all you can eat. De volgende dag schoenen en thermokleding gekocht. Hanneke en Janneke hadden de overlandtrack zo gedaan als ik me had voorbereid en volgens hun was dat prima te doen. De volgende dag dus weer met de bus naar craddle mountain en toen ik om 3 uur begon met de wandeling was het enorm heet. De wandeling begon met een berg en dat met een 25 kilo wegende tas. Ik schreef me in samen met een Zwitser en een Amerikaan maar na 5 minuten lopen liep ik alweer in mijn eentje. Het landschap was echt nog veel beter dan ik had verwacht en na een uur lopen kwam ik bij een een meer dat was omgeven door bergen. Nog een berg op en daarna over een hoogvlakte naar craddle mountain gelopen. Hier stond een van de oudste schuilhutten waar ik even een pauze heb genomen. De eerste nacht heb ik mijn nieuwe tent uitgeprobeerd bij de waterfall hut. Ik at een pakje poederrijst klaargemaakt op een pannenset met een alcoholbrander, echt heerlijk. Op de achtergrond een enorm mooie berg met een ondergaande zon. Op dit moment gingen de meeste mensen ook naar bed omdat er geen electriciteit in het park is. De volgende ochtend wakker geworden met skippy's naast de tent, een waterval om van te drinken en een organische stinkende toilet waar je goed wakker van wordt.

Op een gegeven moment kwam ik op een hoogvlakte met in de verte een bos waartussen dooie boomtoppen uitstaken. Vlak voordat ik bij dit Lord of the Rings bos aankwam was er aan de linkerkant een geweldig uitzichtpunt waar de grond wegviel in een dal met bomen, picturetime. De volgende dag Mt Ossa beklommen wat met 1600 meter de hoogste berg was van Tasmania. Zeer mooi maar de blaren op mijn oren waren minder mooi. Deze dag heb ik maar tot de volgende hut gelopen en vlak voordat ik daar aankwam zag ik een tigersnake op 3 meter afstand met me mee glijden. Hard doorgerend want deze was toch zo'n 2 meter langer dan de vorige die ik had gezien (20 centimeter). Vijf minuten later liep ik redelijk hard om een struik heen toen totdat ik zag dat er midden in het pad een tigersnake lag die gelukkig ook van mij schrok. De slang zat ongeveer 30 centimer van mijn voorste voet  en nadat ik mijn adem weer terug had ben ik hard weg gerend. Toen de slang drie meter in de struiken zat ben ik weer hard de andere kant op gerend . Ik hoorde later dat het de tigersnake de nummer 3 was van de giftigste slangen van Australie. Gelukkig kwam ik al snel bij de kia ora hut aan waar ik nog heb gezwommen in een ijskoude rivier, wat mijn eerste bad was na 3 dagen.

De vierde dag ben ik alleen nog naar drie watervallen geweest en verder gelopen naar de narcissus hut. De volgende dag vijf uur gewandeld langs lake st Clair door een regenwoud wat een afwisseling was van de hogerliggende bossen.

Meteen met de bus naar Hobart waar ik weer een jongen ontmoet waarmee ik in Launceston al mee had afgesproken om de westkust te doen. Hij had al in vijf dagen de west coast gedaan met een gehuurde jeep.

 

16-02

Eerst naar een blowhole gereden waar ook nog een paar mooie uitkijkpunten waren. Over een zandweg naar Port Arthur gereden wat bekend is om zijn verleden als detentiekolonie voor de Engelse gevangen. Meteen een kaartje gekocht voor overdag als voor de bekende nachttoer. We konden meteen mee met een rondleiding over het gebied en hierna hebben we zelf nog wat rondgelopen. De ghosttour in de avond was niet bepaald eng want het was een groep van dertig mensen, maar de verhalen over de geesten waren eindeloos maar ook echt goed.

 

17-02

Over een bosweg gereden die zowel als toeristische weg werd gebruikt als voor de vrachtauto's die bomen vervoerde naar wineglasbay.

 

18-02

Naar de top gewandeld van een berg in het natuurpark en daarna naar wineglasbay gelopen. Heerlijk gezwommen in helder water.

 

19-02

Gereden naar bay of fires, maar hier aangekomen zijn we nadat Mark had ontdekt dat er ook een hostel inlands was waar ze ook 250 koeien hielden meteen weer vertrokken naar dit gat. Er was niemand maar er stond aangegeven dat we binnen in het hostel ( meer een apart huis) konden wachten. Er was gratis melk/biljart en dvd's. Pure rust en Nederlandse koeien.

 

20-01
Eigenlijk veel te laat vertrokken om nog om half vijf  de auto in te leveren om in Launceston in te leveren maar toch een landweg genomen zonder goede map van het gebied. Het leek een beetje op een rallyweg en ik moet toegeven de snelheden leken er ook wel een beetje op. Bijna van de weg afgeraakt maar gelukkig heel in Launceston aangekomen. We waren veel te laat omdat we ook nog wat weg moesten brengen in een dorpje met vier huizen waarvan er twee bewoont waren (deze twee hadden nog ruzie ook), maar gelukkig hoefden we niet extra te betalen.

Ik had het boeken van een vlucht terug te lang uitgesteld waardoor ik met de ferry terugmoest de volgende dag. De busdienst deed moeilijk waardoor ik diezelfde avond nog met de bus naar Devonport moest. Ze hadden wel een bus de volgende dag maar geen vergunning om mensen eruit te laten in Devonport (toch stapte er de volgende morgen vijf mensen uit die bus).

The beach gezien wat echt een classic is als je backpakt.

 

21-02

Geslapen en een boek uitgelezen en later op de dag weer terug in de Coffee palace.

 

22-10

Ik had in Launceston een beetje gehaast afscheid genomen van Mark maar ik was hem nog 65$ schuldig. We zouden ergens koffie gaan drinken in het centrum, maar Mark zei dat er een tweede hands markt was in Camberwell. De markt was heel goedkoop en ze hadden soms ook echt mooie dingen. Hier in Australie is het toch wat normaler om tweedehands te kopen. Je merkt het aan het aantal salvation army shops, tweedehands winkels en de qualiteit die je overal ziet. De rest van de dag  heb ik overal in de stad briefjes opgehangen dat ik nog naar een lift naar Adelaide zocht. 

 

23-10

Gekitesurft op het strand vlakbij en toch maar een driedaagse toer geboekt omdat ik er eigenlijk niet van uitging dat er snel nog mensen zouden reageren. Meteen daarna hing er een nieuw briefje in het hostel en ik had mail, f*ck.

 

De volgende ochtend uitgecheckt uit het hostel. Ik vond het hostel niet echt geweldig maar ik wist dat ze de boekhouding niet bij houden. Ik was mijn sleutel kwijtgeraakt maar ik kreeg mijn borg gewoon terug. Ook moest ik nog voor een 2 dagen betalen en ik stond te wachten om te betalen maar de jongen achter de balie ging al weer wat anders doen. In de high spirit bus gestapt en gelukkig was de groep niet te groot. Er waren drie meisje en een jongen uit Canada ( Jen, Mendy, Naomi en Brian) en twee jongens en een meisje uit Engeland ( Greg, Steve en Lucy). Mijn tourguide heette Sarah en zei was aan het werk voor 9 maanden om van dat geld te gaan reizen. Ze legde eigenlijk vrij weinig uit maar ze was wel heel aardig zodat ze meer meer een van de groep was. De eerste stop was in Torquay wat eigenlijk vooral bestond uit surfwinkels. Dit was de stad waar ripcurl was ontstaan wat nu het grootste kledingsmerk is in Australie. Toch waren zelfs de surfdisposalshops niet echt goedkoop. Daarna stopten we in Bells beach waar we alleen even overheen zijn gelopen. Dit strand was blijkbaar ook in de film Point Break maar mijn tourguide zou niet meer weten in welke scene dat was. De eerste nacht sliepen we in een huis van de touroperator zelf. We aten een maaltijd klaargemaakt op een kampvuur wat niet echt goed smaakte maar zeker vulde waarna we de rest van de avond hebben gekaart. De tweede dag vroeg op en na een half uur rijden waren we bij de twaalf apostels wat de toeristiche trekpleister is van de Great Oceanroad is. Ik vond het persoonlijk het hoogtepunt van de weg maar de andere stops waren bijna even mooi. We stopten tijdens de tour vaak in kleine dorpjes waar we een half uurtje tot een uur hadden om even rond te wandelen en wat te eten. Greg en Steve waren echt komisch en elke groepsfoto was tof. Ze hadden teveel gedronken in Melbourne, maar ze dronken niet bepaald minder op de tour. Ze haalden namelijk in de middag een tray bier blikjes en na vijf minuten sprong greg uit de bus om nog een te halen. We zijn toen naar de Grampians gereden waar we zouden overnachten in het bos. Het was naast een dijk waarachter een meer was met veel dode boomstammen erin. Er waren kano's en mountainbike's en iedereen besloot om te gaan kanoen. Iedereen was eigenlijk best aangeschoten en vooral Greg was ver weg. Sarah zei nog tegen mij dat ik bier moest meenemen maar toen ik bij de kano's kwam was die al volgeladen met vb's. Toen we bij de andere kant van het meer waren na veel botsingen en watergevechten ging ik een stuk zwemmen om een bier blikje terug te halen. Steve ging er ondertussen vandoor met de kano waardoor ik met Greg en Lucy een stuk terug moest. De boot zonk steeds verder maar na een tijdje kon ik gelukkig weer met Steve terug. 's Nachts sliepen we buiten in een slaapzak in een swag, wat een soort waterdichte zak is. De volgende dag pannenkoeken als ontbijd en daarna na een snelle dip naar een oude vulkaan geweest die niet meer actief is. Er liepen enorm veel emu's rond waarvan ik niet eens wist dat ze hier voorkwamen. De volgende stop was bij het uitkijkpunt over de Grampians. Er was nog een ander punt waarvan ik wist dat die foto altijd staat in alle brochure's over de Grampians. Sarah zei dat hij niet veel beter was en het uitzicht was ook niet veel beter maar aan de linkerkant had je uitstekende rotsen. Die mocht je officieel natuurlijk niet beklimmen maar iedereen deed het natuurlijk. Ik ging met Steve erop en zijn bijnaam was pigeon omdat hij zijn borst zo onnatuurlijk naar voren kon brengen dat hij op een duif leek, dit was echt een toffe foto dus ik hoop dat hij hem nog mailt, want Greg dacht dat ik er alleen op wou. Toen door naar Ballarat waar we met zijn vijfen moesten wachten op de bus naar Adelaide. Ik heb toen samen met Naomi bij een aangelegd Olympisch roeimeer een paar uur doorgebracht waarnaar we naar een film zijn geweest. 's Nachts met de bus blijft echt vermoeiend omdat je eigenlijk niet echt slaapt. Nadat ik in een hostel in Adelaide was heb ik na het gratis ontbijt de halve dag geslapen. Onderweg naar dit internetcafe kwam ik nog door de central markets vlakbij China town. Er waren meerdere grote ruimtes omringd met foodstalls waar je voor een euro of 3/4 echt goed kon eten.